Kan er uit Nazareth iets goeds komen?

Lang heb ik er als over nagedacht, zal ik mijn gitaar meenemen, of zal ik… Want gitaren naar de VS brengen, is een beetje water naar de zee dragen. De mooiste en beste gitaren worden daar gemaakt. De Taylors, Martins, Gibsons, Guilds – ze komen allemaal van Amerikaanse bodem. Onder gitaristen is het daarom een uitgemaakte zaak: als je in de gelegenheid bent om in de VS een gitaar te kopen en hem zonder al te veel problemen door de douane te loodsen, dan doe je je zelf zwaar tekort als je het niet doet. Al maanden van te voren ging ik dus op digitaal vooronderzoek uit, en struinde het web af op goeie gitaarshops in de regio New York, hun aanbod en de prijzen. En nam niks mee….

Dar viel niet mee, de eerste weken. Als verslaafden plotsklaps zonder hun dagelijkse shot, misten mijn vingers de snaren. En hoog-burgerlijk Princeton is toch meer van Bach en Brahms, dan van de blues? Toch maar eens links en rechts informeren. En dan blijkt die keurige CTI-collega Thomas Hastings van drie huizen verderop, gerenommeerd Japan-expert na 23 jaar Tokio, en tot voor kort lid van de CTI-staf, ineens óók een fervent gitarist te zijn! “Ik heb nog wel een oude Guild voor je te leen. Want je begrijpt wel: mijn Taylor 514 houd ik voor mezelf. Kom maar even langs vanavond.” Er komt plots een blos op zijn wangen, en zijn stem verraadt een ingehouden passie. Een paar uur later spelen we samen bij hem in de keuken en wisselen trucs en licks uit. En dan blijken die twee nette theologen, beiden al behoorlijk op leeftijd, eigenlijk nog jongens te zijn die er immens van genieten in een bandje te spelen! Onmiskenbaar babyboomers.
Tom had goeie tips. En ik mocht zijn Taylor toch even vasthouden. Mmmm… Wordt het een Taylor of een Martin? Beide topmerken. Maar het is met gitaren net als met de Stones en Beatles, Puch of Tomos (voor de generatiegenoten….), Ajax en Feyenoord – je hebt een voorliefde voor één, maar je kunt niet uitleggen waarom.
Na mijn bezoek bij hem was mijn keus eigenlijk al gemaakt: het weekend toog ik naar New York en heb in hartje Greenwich Village een hele middag op Taylors en Martins gespeeld bij Matt Umanov Guitars, Bleeckerstreet , ja die straat van dat liedje van Simon&Garfunkel.

Met deskundig advies van Zeke (het moet wel een joodse jongen zijn, dacht ik later, een Zacharias) uiteindelijk voor een Martin GPCPA1 gekozen.
Kan er uit Nazareth iets goeds komen? vraagt Natanaël in de bijbel, en heeft daar ernstige twijfels over, zelfs als het over Jezus gaat. Maar uit Nazareth, Pennsylvania in de VS komt zeker iets goeds: daar worden namelijk sinds 1833 de Martin gitaren gemaakt. Een Duitse immigrant begon er de instrumenten te maken, nadat hij in Europa te weinig kansen kreeg. Nu na zes generaties, wordt de fabriek nog steeds geleid door een Chris Martin in successie.

Moet er een zakje om, of gaat hij zo mee…? Zo ligt het bij gitaren toch ook, denk je dan, al gaat het dan om een stevige koffer. Dat had je gedacht. “Tax” is namelijk een beladen woord in de VS. Belasting betalen is liturgie, zei ooit de Nederlandse theoloog Van Ruler. Maar in de VS is het zonde. Mitt Romney’s kansen voor de Republikeinse kandidatuur waren deze week bijna verkeken toen bleek dat hij als multimiljonair maar een schijntje tax betaalde vergeleken met de gemiddelde Amerikaan. Het systeem in de VS is ondoorgrondelijk. Zou ik mijn aankoop onder de arm meenemen naar huis, dan zou ik zo’n 180$ aan belasting meer moeten betalen, dan wanneer ik hem door Fedex liet bezorgen. Ikzelf begreep er niets van, maar mijn portemonnee wel.

Dan maar via de post. Twee dagen later werd hij keurig thuis bezorgd en kon ik ‘m uitpakken en erop spelen. Een feest! Klinkt werkelijk fantastisch. Jongens zijn we van binnen, maar aardige jongens.

3 gedachten over “Kan er uit Nazareth iets goeds komen?

  1. Beste Frits

    Ook hier nu maar even op reageren.
    van achgteren naar voren dus in de tijd.

    komen bepaalde Harmoniums (of is het Harmonia) niet ook uit Amerika? die oude, roodhoutachtige, met spiegels, en klep!!? Misschien een volgend onderzoek waard. alleen iets moeilijker door de douane heen te krijgen straks. Maar een stevige hutkoffer of zee-container en het lukt ook.
    blijf jezelf kwijt kunnen in de muziek die draagt

    groeten
    ook van Dineke

    Maarten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s